دندان پزشکی جدید تهران

دندان پزشکی جدید تهران

دندان پزشکی جدید تهران, دندان پزشکی تهران, بزگترین کلینیک دندان پزشکی تهران, بیمارستان دندان پزشکی نوین جدید
دندان پزشکی جدید تهران

دندان پزشکی جدید تهران

دندان پزشکی جدید تهران, دندان پزشکی تهران, بزگترین کلینیک دندان پزشکی تهران, بیمارستان دندان پزشکی نوین جدید

ایمپلنت و راهنمای دقیق قرار دادن پایه آن

ایمپلنت های دندانی مناسب ترین جایگزین دندان هستند 

هنگام کاشت دندان باید به یک سری از نکات توجه کرد 

پایه ایمپلنت باید بیش از 2 میلی متر با کانال آلوئولار تحتانی فاصله داشته باشد

اگر این فاصله کم باشد فشار به تنه عصب وارد خواهد شد 

در ادامه این مقاله علمی به بررسی این موضوع خواهیم پرداخت








 

ادامه مطلب ...

التهاب پری ایمپلنت و عوامل تاثیر گزار در آن

هنگام جراحی ایمپلنت روی سطح تیتانیومی یک لایه تیتانیوم اکساید تشکیل می شود که موجب افزایش خوردگی میشود که تاثیر مستقیم دربقای ایمپلنت دارد

عواملی وجود دارد که این مقاومت را کاهش می دهد که در این باره صحبت خواهیم کرد



تیتانیوم و آلیاژهای آن موادی هستند که به طور معمول در تولید ایمپلنت های دندانی و سازه های پشتیبانی شده از ایمپلنت به علت خواص آنها مانند چگالی پایین، ماژول الاستیک کم، استحکام مکانیکی بالا، مورد استفاده قرار می گیرند، مقاومت بالا در برابر خوردگی و درنتیجه سازگاری زیستی بالا، خواص این چنینی هستند که سبب موفقیت عملکرد بالینی ایمپلنت های مبتنی بر تیتانیوم می باشند. مقاومت خوردگی تیتانیوم بستگی به ترکیب و شرایط محیطی دارد، از جمله ph و دما و غلظت یون های واکنشی . بنابراین تیتانیوم مقاومت خوردگی بالایی در مقایسه با مواد فلزی مختلف دارد.

در حفره دهان اثر سینرژیک محیط می تواند به طور قابل توجهی باعث کاهش میزان تخریب سطوح تیتانیوم شود، برای مثال تحقیقات قبلی در در ویترو گزارش داده است که خوردگی و پوششی از تیتانیوم و آلیاژهای آن در تماس با فلوراید و متابولیت های بیوفیلم همراه با phپایین به کاهش هتروفی در مقاومت خوردگی تیتانیوم خالص تجاری و آلیاژهای TI6A منجر می شود. مقدار بالای فلوراید به همراه کاهش PH برای سطوح مضر است. pH موجود در محیط به علت متابولیسم کربوهیدارت ها در حضور بیوفیلم ها کاهش می یابد. اگرچه بیشتر تحقیقات انجام شده در ویترو قبلی روی سطح صاف انجام شده، و برای همین مطالعات در محل و یا درون محیطی در برش سطوح بازدارنده ایمپلنت تجاری بعد از دوره های کاربردی کلینیکال انجام شدند.

تیتانیوم هنگامی که در تماس با فضای اتاق تشکیل می شود. یک لایه منفذ نازک (۲-۲۰ نانومتر) بر روی آن تشکیل می دهد که عمدتا از TIO2 تشکیل شده است، که مسئول مقاومت در برابر خوردگی بالا، سازگاری با محیط زیست و افزایش توانایی درپیوند استخوانی است. اگرچه این لایه به علت واکنش پذیری آن با مواد اسیدی مانند اسید هیدروفلوئوریک ایجاد شده با جداشدن اتصال f با H سبب افزایش غلظت Fو H و درنهایت منجر به انحلال لایه اکسید شده و منجر به کاهش مقاومت خوردگی تیتانیوم می شود

با توجه به داده ها، مواد برپایه پراکسید هیدروژن و فلورایدها وغلظت های بالا اثرات منفی بر مقاومت خوردگی ایمپلنت های دندانی و نیز ساخت های مبتنی بر تیتانیوم دارند، علاوه بر این یون های حاصل از فرآیند تخریب همراه با تجمع بیوفیلم می تواند باعث التهاب پری ایمپلنت شود که می تواند موفقیت های طولانی مدت پروتئین های حمایت شده از ایمپلنت را کاهش دهد.

تخریب تیتانیوم باعث آزاد سازی یون هایی است که در بافت های اطراف انباشته شده اند و به جریان خون منتقل می شوند و سمیت سلولی را در میان عوارض جانبی دیگر به وجود می آورند.

ایمپلنت و تاثیر پیشرفت علم در آن

با توسعه تکنولوژی جراحی کاشت ایمپلنت پیشرفت های چشم گیری داشته است

حتی برای افرادی که به علت تحلیل استخوان نمی توانستند از کاشت دندان استفاده کنند،می توانند با بهره گیری از تکنولوژی مینی ایمپلنت ،کاشت دندان را برای این افراد انجام  داد

در ادامه مطلب به بررسی تکنولوژی مینی ایمپلنت خواهیم پرداخت




 

ادامه مطلب ...

ایمپلنت دندان و سایز ایده آل فیکسچر(پایه)

در این مطلب می خواهیم بدانیم با در نظر گرفتن چه شاخصه هایی می توانیم ایده آل ترین سایز ایمپلنت را انتخاب کنیم

فشار وارد بر ایمپلنت یکی از مهم ترین شاخصه  های مهم انتخاب سایز ایمپلنت است

طرح درمان اولیه برای دندانپزشکی ایمپلنت، بایستی در برگیرنده ی سایز ایده آل ایمپلنت باشد که اساسا بر مبنای ملاحظات بیومکانیک و استتیک صورت می گیرد.

در پروتزهای معمول، هنگام جایگزینی دندان، به طور طبیعی دندان های پایه خلفی با پهنای زیاد جهت بازسازی دندان های خلفی به کار برده می شد، وقتی دندان ها با ایمپلنت های دندانی جایگزین می شوند، تیم درمانی باید از قبل سایز ایده آل ایمپلنت را بر مبنای روکش با استتیک ایده آل در چهارچوب اصول بیومکانیک انتخاب کند.

در گذشته سایز یک ایمپلنت اساسا بر مبنای حجم استخوان موجود در بعد ارتفاع، عرض و وطول تعیین می شد. جراح در قسمت های قدامی دهان از ایمپلنت های بلندتر و و در نواحی خلفی به دلیل محدودیت های ناشی از کانال مندیبولارو سینوس ماگزیلا از ایمپلنت های کوتاه تر استفاده می کرد. قطر ایمپلنت نیز هنگام جراحی تعیین می شد که با عرض استخوان موجود، ارتباط داشت و در اغلب موقعیت ها قطر ایمپلنت (۴ میلی متر) استفاده می گردید.

در طی سال ها گنجاندن اصول بیومکانیک در طرح درمان های ایمپلنت های دندانی جهت کاهش رایج ترین عوارض درمان که مرتبط با استرس بیومکانیکال بودند، توسط مولف توصیه شده است.

در ابتدا پروتز بیمار مطابق با انتظارات استتیک و اینکه چند دندان، جایگزین می شود، ثابت باشد یا متحرک، طراحی می شود تا بزرگی و نوع نیروهای وارد بر روکش، مورد ارزیابی قرار می گیرند.

تراکم استخوان در نواحی احتمالی جای گذاری ایمپلنت ارزیابی و موقعیت های قرارگیری کلیدی ایمپلنت مشخص شده و در ادامه، تعداد ایمپلنت های اضافی بر اساس عوامل نیروی بیمار و تراکم استخوان در نواحی قرارگیری ایمپلنت، صرف نظر از عوامل نیروی بیمار و تراکم استخوان، دارای اهمیت هستند. از طرف دیگر تعداد کلی ایمپلنت ها مستقیما مرتبط با این عوامل نیرو و تراکم استخوان است. برای مثال وقتی بیماری، پارافانکشن دارد یا تراکم استخوان کم است،تعداد بیشتری ایمپلنت بایستی استفاده شود زیرا نیروهای بزرگ تری که به پایه های ایمپلنتی اعمال می شود، سب انتقال استرس های بزرگی به سطح تماس ایمپلنت با استخوان می شود.

در واقع تعداد ایمپلنت ها نیز ممکن است وقتی سایز ایده آل ایمپلنت ها، جهت بارگذاری بیومکانیکی کافی نیست، فاکتور مهمی باشد. ملاحظه بعدی این توالی طرح درمان ایده آل سایز ایمپلنت است.

یک رویکرد جامع، جهت تعیین سایز کلی ایمپلنت در پروسه کاشت دندان است که با تشخیص مشکلات بالینی آغاز می شود، عملکرد ایمپلنت های دندانی، انتقال نیروها به بافت های بیولوژیک اطراف است. مدیریت بیومکانیکال نیرو وابسته بع دوعامل است، ویژگی نیروی به کار رفته و ناحیه سطحی فانکشنال که load را پخش می کند.

سایز ایمپلنت مستقیما ناحیه سطحی فانکشنالی را که loadمنتقل شده از طریق پروتز را پخش می کند، تحت تاثیر قرار می دهد، سپس اصول پایه ای علمی مرتبط با نیروو سطح تماس با اصول مهندسی ترکیب می شوند تا اهداف بالینی مورد نظر تامین شود.

ملاحظات استتیک نیز در ارتباط با سایز ایمپلنت مورد توجه بوده و بخشی از این ارزیابی را تشکیل می دهند.

کاشت دندان و تامین اهداف بالینی مربوط به آن

در کاشت ایمپلنت باید حداقل یک سانتی متر اطراف پایه ایمپلنت استخوان وجود داشته باشد

هرچه استخوان بیش تری اطراف ایمپلنت وجود داشته باشد بقای ایمپلنت بیشتر خواهد شد

طرح درمان اولیه برای دندانپزشکی ایمپلنت، بایستی در برگیرنده ی سایز ایده آل ایمپلنت باشد که اساسا بر مبنای ملاحظات بیومکانیک و استتیک صورت می گیرد.

در پروتزهای معمول، هنگام جایگزینی دندان، به طور طبیعی دندان های پایه خلفی با پهنای زیاد جهت بازسازی دندان های خلفی به کار برده می شد، وقتی دندان ها با ایمپلنت های دندانی جایگزین می شوند، تیم درمانی باید از قبل سایز ایده آل ایمپلنت را بر مبنای روکش با استتیک ایده آل در چهارچوب اصول بیومکانیک انتخاب کند.

در گذشته سایز یک ایمپلنت اساسا بر مبنای حجم استخوان موجود در بعد ارتفاع، عرض و وطول تعیین می شد. جراح در قسمت های قدامی دهان از ایمپلنت های بلندتر و و در نواحی خلفی به دلیل محدودیت های ناشی از کانال مندیبولارو سینوس ماگزیلا از ایمپلنت های کوتاه تر استفاده می کرد. قطر ایمپلنت نیز هنگام جراحی تعیین می شد که با عرض استخوان موجود، ارتباط داشت و در اغلب موقعیت ها قطر ایمپلنت (۴ میلی متر) استفاده می گردید.

در طی سال ها گنجاندن اصول بیومکانیک در طرح درمان های ایمپلنت های دندانی جهت کاهش رایج ترین عوارض درمان که مرتبط با استرس بیومکانیکال بودند، توسط مولف توصیه شده است.

در ابتدا پروتز بیمار مطابق با انتظارات استتیک و اینکه چند دندان، جایگزین می شود، ثابت باشد یا متحرک، طراحی می شود تا بزرگی و نوع نیروهای وارد بر روکش، مورد ارزیابی قرار می گیرند.

تراکم استخوان در نواحی احتمالی جای گذاری ایمپلنت ارزیابی و موقعیت های قرارگیری کلیدی ایمپلنت مشخص شده و در ادامه، تعداد ایمپلنت های اضافی بر اساس عوامل نیروی بیمار و تراکم استخوان در نواحی قرارگیری ایمپلنت، صرف نظر از عوامل نیروی بیمار و تراکم استخوان، دارای اهمیت هستند. از طرف دیگر تعداد کلی ایمپلنت ها مستقیما مرتبط با این عوامل نیرو و تراکم استخوان است. برای مثال وقتی بیماری، پارافانکشن دارد یا تراکم استخوان کم است،تعداد بیشتری ایمپلنت بایستی استفاده شود زیرا نیروهای بزرگ تری که به پایه های ایمپلنتی اعمال می شود، سب انتقال استرس های بزرگی به سطح تماس ایمپلنت با استخوان می شود.

در واقع تعداد ایمپلنت ها نیز ممکن است وقتی سایز ایده آل ایمپلنت ها، جهت بارگذاری بیومکانیکی کافی نیست، فاکتور مهمی باشد. ملاحظه بعدی این توالی طرح درمان ایده آل سایز ایمپلنت است.

یک رویکرد جامع، جهت تعیین سایز کلی ایمپلنت در پروسه کاشت دندان است که با تشخیص مشکلات بالینی آغاز می شود، عملکرد ایمپلنت های دندانی، انتقال نیروها به بافت های بیولوژیک اطراف است. مدیریت بیومکانیکال نیرو وابسته بع دوعامل است، ویژگی نیروی به کار رفته و ناحیه سطحی فانکشنال که load را پخش می کند.

سایز ایمپلنت مستقیما ناحیه سطحی فانکشنالی را که loadمنتقل شده از طریق پروتز را پخش می کند، تحت تاثیر قرار می دهد، سپس اصول پایه ای علمی مرتبط با نیروو سطح تماس با اصول مهندسی ترکیب می شوند تا اهداف بالینی مورد نظر تامین شود.

ملاحظات استتیک نیز در ارتباط با سایز ایمپلنت مورد توجه بوده و بخشی از این ارزیابی را تشکیل می دهند.